میگل گُمش یک کارگردانِ پرتغالی است و این به این معنا است که او متعلق به گروهی از تک‌تیراندازان است که هر کدام‌شان از اوایل دهه‌ی ۶۰ تا به حال مشغول یکه‌تازی بوده‌اند. او کسی است که با روح سرکش و لطف ذاتی‌اش، درد مزمن افسردگی و ندامت را که به مدت سه دهه سینمای پرتغال را در بر گرفته بود به سرخوشی تبدیل کرده است. [...]