میشائیل پیلتز فیلمساز مستند و تجربی اتریشی، با شروع فعالیت حرفهای خود در دهۀ هفتاد و به ویژه با ساخت فیلم آسمان و زمین، در عرصۀ سینمای تجربی، برخی فستیوالها (همچون رتردام، ونیز، برلین و…) و گالریهای هنری بدل به نامی منحصربهفرد شد، و کماکان تا امروز دغدغهاش به فیلمسازی را با جدیت دنبال میکند. پیلتز همچنین از سال ۲۰۱۲ ریاست «خانۀ هنرمندانِ» وین را به عهده دارد و چندسالی است که به ایران سفر کرده و درسگفتارها و کارگاههایی …
برای شرح تجربیات شخصی خودم از یک دلمشغولی فراگیر تصویری، ترجیح میدهم از صحبتهای همان نام همیشه آشنا در عرصه تصویر سینمایی شروع کنم. ژانـلوک گدار در مصاحبهای با نشریه رولینگ استون دست به مقایسه وضعیت تصویر در موزامبیک و کالیفرنیا میزند. او میگوید که «در کالیفرنیا این همه تصویر سینمایی وجود دارد، و در موزامبیک اصلاً. هشتاد درصد مردم در عمرشان هیچ تصویری ندیدهاند ــ فقط طبیعت. مثل کودکی که چشم باز میکند و هیچ کدی وجود ندارد، اطلاعاتی …
پس از پل جاسوسان و کرول، حالا سینمای آمریکا با درود بر سزار! مقابل آینه سالهای پنجاه نشسته و همچنان به مکاشفه در احوال خویشتن مشغول است. عصری طلایی، عصری که گویا هنوز هم این سینما میبایست در جستجوی بارقهای از آن باشد، آن هم در ژستی ملانکولیک؛ ژستی شامل ثابت ماندن روی چهرههای برآمده از گذشته، و متبلور کردنشان در پرتوهای کمرنگِ نور صبحگاهی (تام هنکس در پل جاسوسان) یا پشت شیشههای غبارگرفته (کیت بلانشت در کرول).
اما درود بر …
جان کارنی نویسنده و کارگردان ایرلندی و متخصص فیلمهای مستقل کمبودجه است که فیلم موزیکال و عاشقانه وانس را در کارنامه خود دارد. او در سال 1972 در دابلین به دنیا آمد و حرفه خود را با ساختن موزیکویدیو برای گروه The Frames، که در بیست سالگی به عنوان بیسیست برایشان ساز میزد، آغاز کرد. پیش از ساخت اولین فیلم بلند خود دو فیلم کوتاه با عناوین ستاره درخشان و هتل نوشت و کارگردانی کرد که هردوی آنها برنده جایزه …
