گاهی، لحظه‌هایی هست که در زمان و مکان گم می‌شوید. میخکوب، با چشمانی خیره و نمناک از اشک به حادثه‌ای می‌نگرید و در تکاپو هستید تا خودتان را هر طور که شده، حتی با زور در آن موقعیت بگذارید. تماشای شفق‌های شمالی، کهکشان راه شیری، بارش بی‌امان شهاب‌های آسمانی، جرم‌هایی که با شتاب مافوق تصور به جو زمین برخورد می‌کنند، می‌سوزند، هزاران تکه می‌شوند و خاکسترشان شاید هیچوقت به زمین نرسد.
اما حالا در جهت خلاف، از زمین به خارج از …
با بازنویسیِ عنوان داستان ریموند کارور که هسته‌ی اصلی روایت بردمن، یا موهبت نطلبیده‌ی جهل الخاندرو گونسالس اینیاریتو را شکل داده، امروزه وقتی از فیلم حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟ از تکنیک حرف می‌زنیم، بخصوص مهارت دوربین (باورتان می‌شود دوربین در جاذبه چه غوغایی به‌پا می‌کند؟)؛ از انتخاب بازیگر و جنس بازی‌ها به نسبت سرشناس بودنشان (میان‌ستاره‌ای بازگشتی فوق‌العاده برای متیو مکاناهی در این مقطع از دوران بازیگری‌اش نیست؟)؛ از فروش فیلم در گیشه می‌گوییم و اینکه چطور رسانه‌های …
فرض کنید در ده قدمی خانهای به تماشا ایستاده‌ایم. هر خانهای را میتوانیم برای این تماشا انتخاب کنیم. تنوع خانههای امروز آنقدری هست که با یک گشتوگذار در شهر، به‌راحتی چندتایی به تورِمان بخورد. کافیست کمی ذوق معمارانه داشته باشیم، مقداری وقت و به اندازهی کافی حوصله. آنوقت است که میتوان خانههای بسیاری را یافت که ما را دعوت می‌کنند تا در دهقدمیشان به تماشا بایستیم. خانهی تماشاییِ ما ممکن است سنتی، مدرن، عامهپسند یا خاص باشد. اما در هر …
مقاله پیش رو پیش از مرگ آندری ژوافسکی نوشته شده است. فیلم‌های بی‌مثال او را می‌شود در برنامه «فیلم کامنت انتخاب می‌کند» در مرکز انجمن فیلم لینکلن تماشا کرد، برنامه‌ای که از جمعه آغاز می‌شود و مزین به حضور همکاران ژوافسکی یعنی آندری کورزینسکی آهنگساز، آندری یاروشویچ فیلمبردار، جاناتان ژنه بازیگر و دانیل برد، کارشناس سینماست.
