فاوستِ ساکوروف همچون ساختهی سال 1926 مورنائو آغاز میشود؛ با «پیشگفتاری در آسمان» در میان ابرها. اما اینجا آسمان خالیست: نه خدا، نه لشکریان آسمانی، نه مفیستوفلس هیچکدام ظاهر نمیشوند. تنها آینهای در میان ابرهای انبوه شناور است. ارجاع به آینهی جادویی در صحنهی «آشپزخانهی جادوگر.» اما این آینه تهیست. بعدتر، بلندای آسمانِ دهکدهی مارگریت، باز هم مورنائو را به یاد میآورد.
سروصدا؛ چیزی که در طول دو سال سفرهای بیوقفهی جشنوارهایِ نخستین فیلم کلِبِر مندونسا فیلیو، سروصداهای همسایگی، کم به گوش رسیده است. این فیلم که امضای یک منتقد قدیمی و کارگردانِ چندین و چند فیلم کوتاه بسیار شاخص پای آن خورده، پرچمدار «مکتب» غیررسمی «رسیف» است؛ پنجمین اَبَرشهر برزیل و مکانی که چندی پیش در «اطلس کوچک راهنما»ی کایه دو سینما (شمارهی 655، آوریل 2010) [بررسی سینمای الجزایر، چین، روسیه و برزیل] نیز به آن اشاره کردیم.
مقدمه
دکتر هوشنگ کاووسی، از جنجالیترین نامهای تاریخ سینمای ایران، فروردین امسال در 91 سالگی درگذشت. کاووسی نقشی غیرقابل انکار در شناخت سینمای جهان و ارتقاء جایگاه منتقد در ایران داشت، اما خط اصلی تفکر او و تأثیری که این تفکر در تاریخ سینمای ایران بر جای گذاشته نیازمند نگاه انتقادیِ جدی است. دکتر کاووسی میگفت: «بایستی یک دیکتاتوری هنری بوجود آوریم تا مردم را با آنچه که باارزش است آشنا سازد و دست «شبههنر»سازان را از کار دور نماید.» …
چارلز دْرازین در کتابی دربارهی فیلم مرد سوم، به شرح تضادّ میان داستانگویی آمریکایی و داستانگویی اروپایی در فیلم و همچنین شرحِ تضادّ شیوهی آمریکایی و اروپایی در روابط میان تهیهکنندگان و عوامل فیلم میپردازد. برای مثال رابطهی دیوید اُ. سِلزْنیک که کارش معرفی ستارههای هالیؤود و تهیهی پول است، و سِر الکساندر کُـرْدا، که فیلم در شرکتِ وی ــ شرکت بریتیشلایِن ــ تولید شده، با کَرِل ریـد که کارگردان فیلم است. این مقاله دربارهی شیوهی کار درازین در توصیف …
