اگر چهرههایی چون وینسنت مینهلی و استنلی دانن پیش از کارگردانی فیلم در فیلمهای دیگران به عنوان کرئوگرافر حضور داشتند و سپس با فیلمهای ساخت خودشان به شهرت رسیدند و شیوه و سبک خود را در طراحی قطعههای موزیکال به اوج رساندند، بازبی برکلی، از خلافآمدِ عادت، کسی بود که اگرچه از کرئوگرافی به کارگردانی فیلم رسید، نامش همواره با کرئوگرافی عجین ماند و آن تاشِ منحصربهفرد برکلیوار را نه در کارگردانی فیلم که در ساخت قطعههای موزیکال بر پردهی …
فیلم جدید فیلیپ گرل، سایه زنها، که با مدتزمان کوتاه نامتعارفش برای یک فیلم بلند (یک ساعت و نه دقیقه) افتتاحیه بخش «دو هفته کارگردانان» در کن 2015 بود، یکی از زیباترین فیلمهای اوست: یکراست در جانِ احساسات مینشیند. پییر و مَنون زندگی سادهای دارند اما زوج خوشبختی هستند. پییر مستند میسازد و مَنون هم در آنها دستیاری میکند. روزی پییر به الیزابت برمیخورد و به هوس او گرفتار میشود. شریکِ همزمانِ دو زن است و این برایش به عنوان …
قلبی که میتپد. این لوگوی چشمکزن همان اولین تصویر عموی آمریکایی من (1980) است. شاید این تصویرِ نمادین سینمای آلن رنه نیز باشد، سینمایی که ما سریعاً صفات «متفکرانه»، «اثیری»، «تجربی» را بدان تحمیل میکنیم، حال آنکه در این سینما عواطف مدام از نو به بازی گرفته میشوند و به نمایش درمیآیند. عناوین فیلمها (هیروشیما عشق من، دوستت دارم دوستت دارم، عشق تا سرحدّ مرگ، قلبها، دوست داشتن، نوشیدن و آواز خواندن) بهتنهایی ثباتی پنهان در دورهی فیلمسازیای را نشان …
آخرین فیلم پدرو کوستا، چیزی را تغییر نده، مستندی است دربارهی ماجراجوییهای موسیقاییِ ژان بالیبار، که در آن این هنرپیشهی فرانسوی مجموعهای از ترانهها را دائما میخواند و تکرار میکند. زمانیکه ترانهای که نام خود را به فیلم نیز داده، در حال اتمام است، صدایی را در حاشیهی صوتی میشنویم که بیبروبرگرد از آنِ ژانـلوک گدار است: «چیزی را تغییر نده تا همهچیز به شکل سابق باقی بماند.» بهمانند دیگر جملات عجیب گدار، توضیح و تفسیر اینیکی هم کار دشواری …
