رنج زیر پوست روایت بی‌پرده و تکان‌دهندۀ زیستن در خانواده‌ای‌ست که اقتدار پدر تمام اعضا و ارکانش را زمین‌گیر کرده و بر پیکرش زخم‌هایی آن‌چنان کاری زده که بعید است تا ابد تماماً التیام یابند. آدم‌ها همه خویشان و اطرافیان فیلمسازند و فیلم متشکل شده از نقل‌های پاره‌پارۀ آنها دربارۀ شخصیت پدر (در قالب مصاحبه) و تصاویری که جعفری‌راد طی ده سال از رخدادهای خانوادگی و ــ مشخصاً ــ مراوده با پدرش ثبت کرده است. فیلمبرداری در زمان حیات مادر …
همیشه یکی از جذاب‌ترین و هیجان‌انگیزترین جنبه‌های فیلم دیدن برایم این بوده که ببینم هر اثر من را با خودش به کدام لوکیشن‌ها می‌برد، آثار مختلف چطور از لوکیشن‌های مختلفشان استفاده می‌کنند و چطور آنها را به تصویر می‌کشند، و یا اینکه چطور هر بار در لوکیشن‌های تکراری اتمسفرهای تازه‌ای می‌سازند؟ وقتی هم از فیلم‌‌ها حرف می‌زنم منظورم فیلم‌های خارجی است، چون در فیلم‌های خودمان که هیچوقت خبری از تنوع لوکیشن نیست، اصلاً مگر در فیلم‌های ما کسی به مکان …
در سال 1355 بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران جمعیت شهر تهران (به انضمام تجریش و شهر ری) 995/429/4 نفر بود که شامل 701/981 خانوار می‌شد. از این تعداد 177/289/2 نفر مرد و 818/140/2 نفر زن بودند، که در دوازده منطقه شهرداری زندگی می‌کردند. بر اساس آماری که در تیر 1355 از سینماهای پایتخت منتشر شد از مجموع 110 باب سالن دایر، 3 سینما درجه ممتاز، 38 سینما درجه یک، 33 سینما درجه دو و 36 سینما درجه سه بودند. …
مشهورترین فیلمساز ناشناخته‌ی آلمان؛ این تعبیری است که توماس الزسر درباره‌اش به کار می‌برد. از هارون فاروکی صحبت می‌کنیم، فیلمساز آلمانی‌ای که از اواخر دهه‌ی شصت کار خود را آغاز کرد و تا همین چندی پیش، قبل از مرگش در سال ۲۰۱۴، بی‌وقفه نوشت و فیلم ساخت. جای خالی او در «پنجره‌ی عقبی» شماره‌ی قبل فیلمخانه که به «سینمای نوین آلمان» اختصاص داشت، کاملاً احساس می‌شد. مقاله‌ی آندره‌آ پیکارد را انتخاب کردیم تا هم مکملی بر پرونده‌ی شماره‌ی گذشته باشد …
