گاستون لاشای (لویی ژوردان)، جوان متمول و خوشگذران اما دلزدهی ژیژی، دو بار پا به کافهی ماگزیمز (Maxim’s) میگذارد. یکبار در اوایل فیلم و بار دوم در اواخر آن. نخست با مادام دِگسِلمانس (اِوا گابور) و بعد با ژیژی (لسلی کارُن). مادام دِگسِلمانس ستارهی محافل اشرافی پاریس است، با عشاق پرشمار و خودکشیهای «ناکام» در میان خبرهای داغ روزنامههای صبح پاریس. آنسوتر ژیژی است، دخترکی جوان، تربیتشده توسط مادربزرگ و خواهر او برای ورود به محافل بالادست، و حالا در …
ژولین دوویویه در مقایسه با فیلمسازانِ مهمِ هم دورهاش (ژان رُنوآر، مارسل کارنه، ژاک فدر و رُنه کلِر)، بارها به عنوان یک غیرمؤلف محکوم شده، چراکه به گفتهٔ منتقدانش یکپارچگیِ لحن، سبک، و فضا در فیلمهایش وجود ندارد و نمیتوان ردّپای جهانبینیِ شخصیاش را در آنها پی گرفت. اما حتی اگر دوویویه در پانتئونِ مؤلفها جایی نداشته باشد، دو مؤلفِ بزرگ، ژان رُنوآر و اینگمار برگمان، او را ستودهاند، فیلمسازی را که تعدادی از مهمترین فیلمهای رئالیسم شاعرانهٔ دههٔ سی …
دو سال پیش کن لوچ هشتاد ساله همزمان با نمایش فیلم آخرش تالار جیمی در کن بازنشستگی خود را اعلام کرد. این در حالی است که امسال او با فیلم جدیدش من، دنیل بلیک در جشنواره کن حاضر شد. او در جواب به این پرسش که آیا از بازگشت خود به سینما خشنود است گفت: «این موضوع اعلام بازنشستگی از اول هم کار غلطی بود. حقیقتاً این بازگشت افتخار بزرگی است. جشنواره کن هم همیشه به من لطف داشته.» کن …
