هیروکازو کورهاِدا هر چند بعد از دو دهه، همچنان یکی از شمایلهای اصلیِ سینمای آسیا باقی مانده، به نظر میرسد بیشترِ سینمادوستها نمیدانند با او چه کنند. فیلمهای او که با مرگ و میراث، و تنهایی و خاطره اشغال شدهاند، از روانکاوی و برداشتهای پیشِپااُفتادهی ساده پرهیز میکنند و با اینحال از لاسزدن با نوعی سانتیمانتالیسم هم که برای جویندگانِ استانداردهای سینمایی مدتها چیزی تکفیرشده بود نمیهراسند. [...]
