جیا ژانگکه اولین فیلمساز مستقل در چین نبود، با این وجود تأثیر وی بسیار بیشتر از پیشینیانی همچون ژانگ یوآن، وانگ شاوشوای و وو ونگوانگ بوده است. بخشی از این تأثیرگذاری به فیلمهای اولیهی او همچون جیببر (1998)، سکو (2000) و لذتهای ناشناخته: «سهگانه شانشی» (2002) بازمیگردد؛ فیلمهایی که بهتر از هر فیلم دیگری لحظاتی از گذار جامعه چین را به تصویر کشیدند. [...]
برای مشاهده متن کامل مقاله نیاز به دسترسی ویژه دارید
چنانچه قبلا در سایت عضو شدهاید، وارد شوید، در غیر اینصورت ثبتنام کنید